De onvermijdelijkheid van de energietransitie

Ik heb de wereld nog nooit in zo’n korte tijd zo hard zien veranderen als het gaat om onze energievoorziening. Sinds 2015 buitelen de dossiers, de evenementen en de newsflashes over elkaar. Parijs: we moeten van onze CO2 emissies af. Van Gas Los: we moeten van het fossiel af. Regeerakkoord: of we met z’n allen even 56 miljoen ton CO2 minder uit willen stoten. Groningen: met z’n allen van het Groninger gas af. Dat is nogal wat.

Tegelijkertijd buitelen de goed nieuws berichten over elkaar. We hebben een steen die meer CO2 vastlegt dan gebruikt bij de productie. We gaan restwarmte van datacenters naar een zwembad, woonwijken en warmtenetten brengen. In Zuid-Holland leggen we een mega warmtenet aan. We gaan CO2 opslaan in lege velden onder de Noordzee. Wind op zee heeft geen subsidie meer nodig. Dikke prima dus.

Probleem is, die nieuwe projecten slaan nog amper een deuk in een pakje boter als het gaat om ons totale energieverbruik (inclusief transport en materiaalgebruik). Mijn stelling; de energietransitie is onvermijdelijk en gaat een enorme impact hebben op alle denkbare bedrijfsprocessen. We voelen er alleen nog bijna niks van en daarom lijkt het net alsof we het prima doen. Niks dikke prima dus.

En met een beetje greenwashing komen we er niet. Groene energie inkopen met een paar certificaten? Not enough. Zonnepanelen op je dak? Leuk maar echt opschieten doet het niet. We zullen moeten gaan leren denken in ketens en grondstoffen, echte circulariteit dus. Volgens mij kan je trouwens alleen in het Nederlands vijf werkwoorden achter elkaar plakken en ermee weg komen.

Goed, echte circulariteit. Wat is dat? In essentie betekent het dat we voor iedere stroom die we nu als afval beschouwen een nieuwe toepassing vinden als grondstof. En dat we dus alleen stromen en grondstoffen gaan gebruiken die na dat gebruik weer een waarde hebben voor een nieuwe toepassing. Dat betekent ook een heel andere perceptie van waarde. In plaats van kopen en afschrijven of afvoeren moeten we leren denken in duurzame waardeketens.

Ik hoop u de komende maanden mee te nemen in de onvermijdelijkheid van de energietransitie en de impact daarvan. Aan de hand van een aantal concrete cases (uit de wereld van datacenters en andere branches) wil ik laten zien dat deze transitie op hele andere economische modellen is gestoeld en dus ook ontzettend lastig van de grond komt. Maar wel degelijk een bijzonder waardevolle propositie biedt, ook voor uw eigen business.

De komende maand pakken we de wereld van datacenterkoeling op. Hoe je met groene energie je datacenter kunt voeden, de restwarmte aan derden kan leveren en er gratis je koeling voor terug kan krijgen. En de hickups die je daarbij tegenkomt. Interesting times!

Petrus Postma is mede oprichter van het bureau BLOC in Rotterdam. BLOC ontwikkelt next generation gebouwen, gebieden en concepten, altijd vanuit een maatschappelijk transitieperspectief. Duurzaamheid, inclusiviteit en circulariteit zijn daarbij de kernbegrippen. Petrus werkt als manager aan de circulaire transitie van de Westas, van de Greenports en de Nederlandse industrie. Voor meer informatie, check www.bloc.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *