Maar hoe zit het nou met die datacenters?

Dat is letterlijk de vraag die vorige week is gesteld toen de pers schreef over een nieuw en zeer groot datacenter in Amsterdam. Hoe kon dat, waren de berichten op ITchannelPRO en Datacenterworks over bouwstops dan niet juist of achterhaald?

Geen terugwerkende kracht

Het antwoord op die vraag is dat onze berichtgeving over een bouwverbod in Amsterdam en ACM regels correct is. 

De regel in Nederland is dat wetgeving en regels niet op het verleden kunnen slaan. Als er een bouwverbod wordt afgekondigd dan heeft dat betrekking op het heden en de toekomst. Plannen die er al waren mogen niet met terugwerkende kracht worden afgewezen.

In de artikelen over de datacenterproblematiek is dat ook meerdere keren aangegeven. Voor Amsterdam geldt dat plannen die al waren ingediend en waarvoor vergunningen zijn afgegeven gewoon door kunnen gaan. In de hoofdstad zouden er daarom nog zes gevallen van nieuwbouw of uitbreiding kunnen plaatsvinden. Het papierwerk is klaar het wachten is alleen op het startschot.

Startschot

Dat startschot geven is van een hoop andere zaken afhankelijk en de belangrijkste daarvan zal wel zijn dat er een eerste klant of huurder moet zijn gevonden. Het perceel in Amsterdam dat nu een zeer groot datacenter kan worden was al jaren bekend als bestemd voor die business. Meldingen daarover kwamen al in 2018 voorbij.

Zeven jaar niets doen met een stuk grond met een bestemming waar veel vraag naar zou zijn klinkt onlogisch. Dat is het deels. Het feit dat de melding van vorige week van de derde eigenaar komt zegt insiders genoeg. Het perceel is een paar keer doorgeschoven omdat het businessplan niet rond kwam. Pas nu de wereldwijde vraag naar snel leverbare datacentergebouwen historisch hoog is, is de businesscase wel in te vullen.

Bedragen

Een ander vraag die voorbij kwam hoe het zat met het bedrag, $1 miljard, dat in het persbericht is genoemd. Daarbij hoort een forse disclaimer of leeswijzer en hier geldt dat insiders het weten, maar de pers en het gewone publiek niet.

Het genoemde bedrag wordt niet in een keer uitgegeven en ook zeker niet in Nederland. Het is een indicatie voor wat er nodig kan zijn om het gebouw in werkende staat te krijgen, inclusief uitbreidingen. Slechts een fractie van die som zal, en dat is bij andere datacenters in beheer van buitenlandse partijen niet anders, in Nederland worden uitgegeven.

Broodjeszaak

De lokale bouwmarkt zal er geen schroef meer door verkopen, want inkooptrajecten voor dit soort objecten spelen zich op mondiaal niveau af. Van alle ondernemers in de buurt zal het de broodjeszaak zijn die er het meest van profiteert.

De belastingdienst zal dus geen gat in de lucht springen en de initiële toename van werkgelegenheid tijdens de bouw is gering. Datacenters van deze omvang worden door specialisten neergezet en Ierse ondernemingen zijn daarvoor in deze regio de marktleiders.

Als er na oplevering een globalplayer de huurder wordt dan is dat een partij die een lagere belastingdruk voor de Nederlandse activiteiten zal kennen dan de doorsnee MKB’er. Dat komt omdat bedrijven van die omvang afspraken met de fiscus mogen maken.

Het zal dan ook niet verbazen dat bedragen die schijnbaar in de pers zijn gedumpt over miljarden die door de bouw en oplevering extra in de economie komen met de nodige korrels zout moeten worden genomen.

Handtekeningen

Een datacenter levert na oplevering banen op en de staatskas geld, maar de directe bijdrage aan de economie is minder indrukwekkend dan persberichten in de regel suggereren. 

Dat er nog een paar van dit soort gebouwen bijkomt in Amsterdam mag vanwege die kleine bijdrage echter niet worden geblokkeerd. Eenmaal verstrekte vergunningen intrekken is weinig waarschijnlijk. Wat eerder zal spelen is dat een of meer eigenaren of exploitanten bij gebrek aan handtekeningen van klanten niet  starten met bouwen. 

(foto: de lokatie in Amsterdam waar PureDC een campus met 78MW kan bouwen)